Wonen als arbeider in een textielstad

Verloren, Zuidelijk Historisch Contact

2015, paperback, 342pp, mooi exemplaar, 24.2x17.4cm

In de negentiende eeuw ontstond het inzicht dat arbeiders behoorlijk moesten worden gehuisvest, zowel om hun productiviteit te verhogen als om revoluties en epidemieën te voorkomen. Na invoering van de Woningwet van 1901 nam Nederland deze verantwoordelijkheid op zich. In Tilburg stuitte het beleid op weerstand: woningcorporaties werden tegengewerkt en de innovatieve directeur Woningbouw verliet door politieke tegenstand zijn post. In het Interbellum werd zijn stadsplan alsnog gerealiseerd. Tilburg groeide via stadsinbreiding en de gemeente zorgde voor huisvesting van arbeiders. De katholieke kerk oefende aanzienlijke invloed uit: nieuwe wijken vielen samen met parochies en kregen een rooms-katholieke karakter, wat Timmermans demonstreert aan de hand van de arbeiderswijk Groeseind.