Conventionele correspondentie

Vantilt

2005, paperback, 297pp, mooi exemplaar, 21.5x14cm

In de achttiende en negentiende eeuw speelden brieven een centrale rol bij de opvoeding van de elite. Willemijn Ruberg onderzoekt hoe vijf Nederlandse families uit de hogere burgerij en adel omgingen met briefwisseling: steeds balancerend tussen natuurlijkheid en strenge regels. Kinderen leerden vroeg wat een gepaste brief was. Later, in de adolescentie, schreven jonge mensen romantische vriendschapsbrieven, gebruikten brieven voor zelfonderzoek en onderhandelden zelfs in verlovingsbrieven over hun toekomstige relatie. Negentiende-eeuwse correspondenten vonden gelegenheids brieven zoals felicitaties en condoleances vaak plichtmatig, maar erkenden hun waarde voor het onderhouden van familiecircuits. Ruberg laat met concrete voorbeelden zien hoe de briefwisseling een instrument was om normen en waarden door te geven en in stand te houden.